Vanuit Delphi gingen we weer op pad. We reden richting de Peloponnesus, We kwamen over de snelweg-tolweg en over binnenwegen. Op een gegeven moment kwamen we in de bossen op de heuvels terecht in een gebied dat was verbrand. Daar was ik niet heel blij mee, maar soms was er ook ander verkeer. De bosbranden waren geblust en al even geleden. Toch geeft dit een troosteloos uitzicht en als je verder niemand ziet, zou je bijna geloven dat wij de laatste overlevenden waren in een verbrande wereld. We zagen veel zwarte bomen en grond, maar hier en daar zag je dat er ook weer nieuw groen tevoorschijn kwam. De natuur herstelt zich weer van de brand. Langs wat steile afdalingen kwamen we in de plaats Megara terecht. In de bloedhete afgebrande omgeving hadden we geen rustplaats gevonden, maar in Megara kwamen we in een coffeecorner met een parkeerplaats terecht en konden we bijkomen. Hierna kwamen we weer op de snelweg en kruisten het kanaal van Korinthie, dat we kort zagen. Het was inmiddels te ver om nog even bij de bekende zinkende brug te gaan kijken. Deze etappe, was best pittig geweest en uiteindelijk waren we op onze bestemming “Camperstop Fanaria” in de buurt van “Oud Korinthië ” Deze camperstop is gesitueerd op een oud tankstation dat buiten bedrijf is. Ik kon lekker onder het overgebleven afdak gaan staan. Zo hadden we een geweldige parasol. Hierbij is een restaurant dat wordt gedreven door Maria en Sophia, twee gastvrije dames, die voor een lekkere maaltijd zorgden. Als je bij hen ging eten, mocht je verder voor niets in je camper blijven overnachten. Ook kon je er douchen en de was doen. Er stonden minstens acht wasmachines en drogers. Wil liet die kans niet lopen en deed de was, die op de lijntjes erg snel boven het beton in de zon weer droogde. We hadden een bijzondere reisdag achter de rug. En na een heerlijke Griekse maaltijd, gingen de lichten zo ongeveer wel uit.
