Op vrijdag 27 juni voeren we dus niet over naar Italië. We reden door Igoumenitsa, notabene langs de haven, waar we de ferries afgemeerd zagen liggen. Na een stevige rit passeerden we de grens en kwamen in Albanië. Hier hadden we onze eerste overnachting op camping Moskato. Dit was ook weer een camping bij het strand. We stonden onder een schaduwdoek. In de avond hadden we een goede maaltijd in het camping restaurant en wandelden we over de boulevard. Hier was heel veel horeca. Ook zagen we nog meer kampeer gelegenheid. De boulevard was echter nog niet af. Albanië is in het algemeen druk bezig om zich verder te ontwikkelen als toeristen bestemming. De camping was verder prima, alles wat een camperaar graag wil, was er. Wat opviel was het Afrikaanse personeel, dat kennelijk de campingbaas niet altijd begreep, die daardoor nog al eens uit zijn slof schoot. Kennelijk kent Albanië ook immigratie. Bij binnenkomst van het land werd vodaphone aangeprezen door jonge mensen bij de grens. Toevallig gebruiken wij ook vodaphone en toevallig konden wij onze telefoons verder gewoon gebruiken zoals in de meeste Europese landen. Dit is niet bij de andere providers zomaar het geval.
