Do 20 februari vertrokken
Het verkeer zat niet tegen en we parkeerden de Toyota in de parkeergarage van P3 lang parkeren op Schiphol. Met de bus werden we naar de vertrekhal gebracht en het avontuur begon. Nadat de bemanning was gebrieft, mochten we aan boord van het vliegtuig.
Vrijdag 21 februari
Na een voorspoedige vlucht landden we op het vliegveld van Dubai (DBX) Onze zoon Jasper haalde ons op rond 02:00 uur en hij bracht ons naar huis.Na de vlucht sliepen we prima. We stonden evengoed op tijd op. In Dubai is het drie uur later als bij ons.
Met Wil liep ik door het park naar de Dubai Hill mall. Ik kocht een simkaart van Virgin met onbeperkt internet en wat belminuten, die geldig was tot 8 maart 2025. Chantal was niet thuis. Zij was naar Nederland om iets met vrienden te doen. Jasper was ook moe, hij had ons in de nacht opgehaald. We gingen alle drie op tijd naar bed.
Zaterdag 22 februari
Vroeg in de ochtend stond er een bijzonder voertuig in de straat voor het appartement. We zagen een wat kleinere blauwe tankauto staan met een personenauto er achter. Jasper vertelde dat je hier benzine kon bestellen en dat zo’n tankauto dan naar je toe kwam om te tanken. Hiervoor kan de CAFU-app worden gebruikt. CAFU is een afkorting van Car Fuell. Jasper nam ons mee naar de Ald Circle. Dit ligt in een gebied dat enigszins op de Spaanse polder lijkt. Naast bedrijfsloodsen zijn er echter ook voor publiek toegankelijke hallen gerealiseerd, waar je leuk kunt rondkijken, iets kunt kopen of iets nuttigen. Een van deze heet de Courtyard. Hier zitten aan een gezellige binnenplaats verschillende galerieën en horecas. Ook een stukje museum over deze plaats is er. Aan de overkant van de weg vonden we ook allerlei bedrijfjes en horeca’s, waaronder de kapper waar Jasper gaat.
We reden vervolgens naar Al Barsha naar het restaurant Sultan Al Arab. Jasper kende dit via zijn collega’s en wist te vertellen dat je daar een meter shoarma kon bestellen om gezamenlijk op te eten. Dit deden wij en we hadden een geweldige maaltijd. Dit was een voorbeeld dat je ook goedkoop terecht kunt in Dubai. We waren toch in de buurt van de Emirates Mall en bezochten deze ook. Deze mall is mooi, levendig en kent wat meer kraampjes in het midden van de wandelgangen. De plafonds zijn lager dan bijvoorbeeld in de Dubai hills mall en de indeling lijkt hier en daar wat onhandig. Toch was het leuk om hier doorheen te flaneren. Om de dag af te sluiten reden we naar de Souk Madinat Jumeirah. Deze plaats ziet er sprookjesachtig uit, maar alles wat er uitgestald staat, is te koop. Buiten kan je langs de watergangen flaneren. Daarbij loop je langs de vele horeca terrassen die allemaal een plekje aan het water bieden. Je kunt echter niet doorlopen naar het vlakbij gelegen strand, omdat er geen openbare doorgang was te vinden. Het strand is daar van hotels of privé bezit.
Zondag 23 februari
Jasper nam ons mee naar het emiraat Sharjah. Dit is een van de zeven emiraten in de VAE. ( Abu Dhabi, Dubai, Sharjah, Ajman, Umm Al Qaywayn, Ras al-Khaimah en Fujairah) Sharjah grenst aan het zelfstandige land Oman. We zaten wel even in de auto, maar je maakt een mooie tocht door de woestijn omgeving en de daarin gelegen gebergten, die tot ongeveer 1000 meter hoog zijn. Onze eerste stop was bij het Buhais Geology Park. Dit is een van de zeldzame locaties op onze planeet, waar door het verschuiven van de continenten een zeer diep gelegen aardlaag toch gedeeltelijk aan de oppervlakte te zien is. In dit centrum word je hierover uitgebreid interactief voorgelicht. Ook zijn hier veel fossielen gevonden en prehistorische graven. Dit alles hebben we binnen en ook buiten bekeken. Vanuit het centrum is een wandeling uitgezet langs de bezienswaardigheden. De horeca binnen voorzag ons van prima koffie en een een hapje.
Daarna reden we weer verder en parkeerden we bij het Al Hefaiyah Mountain Conservation Center bij de plaats Kalba. Dit is een dierentuin waar de dieren worden gehouden die in de plaatselijke omgeving voorkomen. Dit bleek een mooie dierentuin te zijn. Binnen waren de dieren te zien die buiten in hun verblijven woonden. Ook werden we met een karretje buiten rond gereden. Wij vonden het een mooie plek, waar de dieren echt ruime onderkomens hadden en er goed uitzagen.
Vlak in de buurt van deze tuin ligt het Kalba Bird of Prey Center. Dit bezochten wij ook. Dit is vooral een plaats waar roofvogels worden gehouden en waar af en toe een roofvogel show wordt gegeven. We zagen ondermeer haviken, uilen en gieren. Ook hadden ze wel wat zoogdieren. We hebben bijvoorbeeld geiten en kamelen gevoerd. De roofdier show was werkelijk sensationeel. Ik werd zeker drie keer geraakt door laag overvliegende vogels. Vooral de grote gieren, met een indrukwekkende spanwijdte maakten indruk. De oppassers lieten deze vanaf een gerestaureerd fort over het publiek naar een heuvel vlakbij vliegen. Een keer moest ik echt duiken om een frontale aanvlieging te voorkomen. Dat was best spannend. Het genoemde fort was toegankelijk en werd bemand door een oude arabier die ons hartelijk ontving en ons het fort liet zien. Tegenwoordig heerst er vrede tussen de VAE en Oman, maar in de geschiedenis had het fort wel degelijk een functie zo vlak bij de grens. Vanaf het uitzichtpunt bij de ingang van het fort keken we zo naar de vlak bij gelegen bergen in Oman.
Op de terugweg naar Dubai hield Jasper een route aan, die zo dicht mogelijk langs de kustlijn voerde. Dit gaf ons een mooi zicht op een wereld met veel ruimte. Daar zagen we ook veel woonwijken, bewoond en in aanbouw. Toch is het daar veel rustiger dan in Dubai. Je zou bij Kalba we kunnen wonen, maar er is veel minder te doen.
Op deze trip merkten we ook wat Arabische gastvrijheid kan betekenen. Overal konden we wel een praatje maken. Bij de kassa’s zag men onze grijze haren. Na het verklappen van onze leeftijd, mochten we gratis naar binnen. Wil en ik omdat we boven de zestig zijn en Jasper, omdat hij onze begeleider was. In Dubai zelf kom je dat vrijwel niet tegen.
Maandag 24 februari
Jasper moest op deze maandag werken. Dat was voor ons geen probleem. Samen met Wil nam ik een taxi naar de Dubai Mall. Dit is de grootste mall in Dubai. Ze ligt aan de voet van Burj Khalifa, een wolkenkrabber van 828 meter hoog. Tijdens deze vakantie hebben we de toren niet bezocht. Het zicht was niet goed genoeg om voor een duur kaartje omhoog te gaan. In de mall liepen we een aantal kilometers langs de verschillende winkels, dronken we koffie en lunchten we in de foodcorner bij Texan. Hier aten we een goede wrap. We bezochten het enorme aquarium in de mall. Wij kochten een ticket voor de onderwater dierentuin en de tunnel, die onder het aquarium door loopt. Een show bij de pinguïns en varen op het water sloegen we liever maar over. Het bezoek was zeker de moeite waard. Wij vonden dat we dat toch een keer moesten doen. Hierna bleven nog even in de mall en stonden we in de rij om een taxi te krijgen. Inmiddels was de middagspits aangebroken. De rij met klanten voor een taxi was best lang, maar werd ordelijk afgehandeld. We zagen een klein incident, dat wel iets zegt over hoe dingen daar werken. De taxi voor ons had klanten geweigerd en vertrok niet, waardoor onze chauffeur niet weg kon. Deze ging klagen bij de regelaars. We zagen een man, gekleed in een grijs uniform die langs de taxi liep en kennelijk het vergunningnummer opschreef dat op deze taxi stond. De chauffeur kreeg uiteindelijk wel klanten en vertrok, waardoor wij ook weg konden. Daarnaar gevraagd vertelde onze chauffeur dat de chauffeur die klanten had geweigerd een bekeuring had gekregen. De chauffeurs werken met een vergunning en worden streng gecontroleerd. Als je slecht gedrag ziet van een chauffeur kan je gewoon het telefoonnummer op de taxi bellen en met vermelding van het nummer je klacht doorgeven. Teveel klachten leiden tot het innemen van de vergunning. Dit kan betekenen dat de werkvergunning in gevaar komt en als zo’n chauffeur binnen een maand geen ander werk vindt, vervalt zijn verblijfsvergunning. Het resultaat daarvan is dat hij dan de VAE moet verlaten. Op sommige busjes zagen we ook bordjes met opschrift, vrij vertaald: Als ik slecht rij, bel dan het telefoonnummer. Hoewel de chauffeurs best scherp rijden om hun klanten zo goed en snel mogelijk te vervoeren, zie je weinig echte incidenten met deze chauffeurs op de weg. Daar komt nog bij dat het voertuig gevolgd wordt via de gps. Bij snelheidsovertreding waarschuwt de navigatie de chauffeur ook en zelfs dat kan gevolgen hebben. Cameratoezicht en veel digitale controles zijn veelvuldig aanwezig in Dubai.
Dinsdag 25 februari
Op dinsdag nam Jasper ons weer mee. We reden naar het Dubai Crocodile Park. Dit ligt iets meer het binnenland in. Daar werden we verrast door een professioneel ingericht park met een museum, aquarium en een mooie horeca. Het museum is ook klaar voor onderwijs doeleinden. Ze hebben ongeveer 250 nijl krokodillen in het park en een aantal alligators. We mochten een baby krokodilletje aaien. Wel eerst je handen wassen en erna ook weer wassen. We hadden de indruk dat het krokodilletje er niet veel last van had. In het museum was veel te zien over de krokodillen. Eigenlijk best interessant. Binnen hadden ze nog veel meer jonkies en eieren. Ook stonden er skeletten van prooidieren. Krokodillen kunnen feitelijk alles eten wat ademhaalt of daarmee is gestopt. Van de mens stond er geen skelet bij, maar ook die lusten ze. Hoewel echt interessant, breng je er geen dag door en toen we uitgekeken waren, hebben we nog even lekker geluncht.
We reden vervolgens naar het museum van de toekomst. Dit is een futuristisch gebouw in Dubai. We kwamen helaas niet verder dan de grote lounge, waar een kleine zeppelin zweefde. Het was hier erg druk en vooral uitverkocht. Daar hadden we niet op gerekend. Een andere keer zullen we eerst tickets bestellen. We reden naar het design district in Dubai. Dit is een wijk met wat flatgebouwen, waar eigenlijk alleen bedrijfsruimtes in zitten en waar allerlei bedrijven en start-ups terecht kunnen. Wij vonden een tentoonstelling die de ringenverzameling liet zien van Yves Gastou. “Yves Gastou collection” Een inmiddels overleden Franse antiquair, die over de hele wereld allerlei mannenringen verzamelde. We kregen een rondleiding en waren onder de indruk van de verhalen bij de ringen. Tot slot reden we nog naar de Dubai Hill Mall, waar we nog even rondkeken. Onderweg was het weer erg druk en we zagen drie kop-staart aanrijdingen. Volgens Waze waren er meer incidenten.
Woensdag 26 februari
We gingen samen met de taxi naar Al Fahidi Historical Neighbourhood. Hier vind je op de oever van de Creek een souk met allerlei winkeltjes en horeca’s, waar de waren mondeling aangeprezen worden door de verkopers. Hier kochten we wat magneetjes en andere souveniertjes voor het thuisfront. We dronken koffie en aten daarbij een prima portie falafel. We kuierden verder langs de Creek en kwamen in de oude stad terecht. Dit gedeelte van Dubai ziet er uit als een jaren zestig en 70 stadje. Het is druk en heeft ook een grote souk, die ook druk was. Het Dubai Museum is al jaren gesloten en wordt ingrijpend verbouwd. Hiervandaan gingen we verder langs de Creek. We aten een behoorlijke lunch bij een klein kraampje. Dit zag er een beetje onooglijk uit, maar het was schoon en de kwaliteit was goed. Streng toezicht levert ook in de horeca zijn vruchten op.
Langs de Creek liepen we langs het Al Shindagha Historic district. Dit is een museum in de vorm van een oud Arabisch plaatsje. Het museum laat zien hoe er vroeger werd geleefd. De gebouwen zijn nieuw, maar echt. Wij hebben geen kaartje gekocht, maar hebben wel er doorheen gelopen. Buiten staan kunstvoorwerpen, schaal modellen van oude schepen. In een van de steegjes kwam ik een bedelaar tegen. Ik twijfel nog steeds of hij echt was of bij het museum hoorde als element uit het verleden. In ieder geval heb ik hem niets gegeven. Mijn twijfel komt ook voort uit het gegeven dat bedelen streng verboden is in Dubai. Verder heb ik nergens een bedelaar gezien. Vrijwel aan het einde van de boulevard langs de Creek vonden we een voetgangerstunnel ( Pedestrian Underpass to Deira), die ons naar Deira bracht. Dit is een wijk in Dubai waar je onder andere de goud souk vindt. Hier liepen we tussen heel veel juweliers bedrijven door. Toch wel leuk om al die glimmers in de etalages te zien. Dat hier veel geld in omgaat was ook te zien aan de beveiliging. Wij zagen waarde transporten en toezichthouders op straat met wapenstokken, die je op tv ook wel bij de Amerikaanse politie ziet. Tussen al deze glans en glitter vonden wij een bordje naar het vrouwen museum. Natuurlijk bezochten wij dit. In dit museum vind je aan de hand van de geschiedenis in Dubai ook informatie hoe de vrouw daar wordt gezien. In Dubai zijn er geen toestanden zoals in Iran. Integendeel, de vrouw wordt op de eerste plaats gezien als hoeksteen van thuis. Daarnaast is er alle ruimte voor ontwikkeling en andere vrijheden. In het museum kun je een statement van de sheik lezen, dat hier op neer komt. Verder worden geschiedenissen getoond van vrouwen die grote rollen hebben gespeeld in Dubai. In Deira was meer te zien, maar het was voor deze woensdag wel mooi geweest. In de drukte konden we een taxi vinden, die ons terug reed naar het appartement.
Donderdag 27 februari
Ik was niet lekker, griepachtig. Wel liep ik met Wil in het zonnetje naar de Dubai hill mall. We liepen achterlangs en vonden de monoprix supermarkt. In de mall kocht ik bij Waikiki wat leuke shirts. We zagen daar een Customization station in de winkel staan. Het bleek een vrolijk kraampje te zijn met daarop een professionele naaimachine van het merk Brother. Kennelijk kan men in deze winkel ook kleding op maat maken of aanpassen aan de wensen van een klant.
Vrijdag 28 februari
Ik bleef binnen om uit te zieken in de hoop zo snel mogelijk te herstellen. Wil liep met Chantal naar de mall in het zonnetje. Chantal had ook een griepje, maar knapte al weer snel op. Dat gaf mij hoop.
Zaterdag 1 maart
De rustdag had bijgedragen aan mijn herstel. Ik ging weer lekker mee op pad. Met Jasper en Chantal reden we naar het The RIPE Market Academy park op het terrein van de politie academie. Het was erg gezellig. Het zonnetje deed mij erg goed. Ik was mijn zonnebril en pet vergeten. Ik kon een aardig groen petje kopen om de zon wat te weren.
Dubai kent geen opgespoten maasvlakte zoals Rotterdam. Wel hebben ze twee van die grote palmvormige eilanden laten opspuiten, die met een brug verbinding aan het vaste land zijn gekoppeld. Wij reden naar de Palm Jumeirah. Op de palm wordt vooral gewoond en zijn de dure hotels te vinden. De palmbladeren kun je niet zomaar betreden als toerist. Dit zijn afgesloten wijken met dure villa’s, waar met behulp van bewaking en slagbomen vreemden worden geweerd. Wel kun je over de stam van de palm rijden, bijvoorbeeld om de hotels te bezoeken of de attracties zoals Aquaventure. Wij konden parkeren op de parkeerplaats van aquaventure en waren van plan om daar over het parkeerterrein naar het grote “Atlantis the Royal” hotel te lopen. We mochten echter niet langs die route het terrein van het hotel en het bijbehorende strand betreden. Gelukkig reed er een shuttle van aquaventure naar het hotel. Deze shuttle bleek overigens een grote zeer luxe touringcar met lederen bekleding te zijn. Zo kwamen we alsnog in de lounge van het hotel terecht. In dat hotel is een heel groot aquarium dat wij wilden zien. Ook hier was de beveiliging wat weerbastig. Men wilde eigenlijk kijkers weren om de rust van betalende gasten te waarborgen. Wel kon je naar binnen als je een reservering bij een restaurant in het hotel had. Daar zat het lek, onze schoondochter liet in haar telefoon zien, dat je daar helemaal niet kon reserveren. Nou dan mochten we toch maar even bij het aquarium gaan kijken. Dit was de moeite waard en minstens zo mooi als het grote bassin in de Dubai Mall. Hierna liepen we langs de weg terug naar de auto en verlieten we de palm weer. Overigens mochten we absoluut wel langs de winkels lopen die in de entree van het hotel gevestigd zijn. Zaken zijn zaken, nietwaar.
In de avond, na zonsondergang inmiddels, toonde Jasper ons nog een leuke plek bij de Creek; Vida Creek Harbour. Hier kijk je je ogen uit naar alle lichtjes, vlak bij en over de Creek verder in de stad. Aan stroom is er in Dubai geen gebrek. Het schouwspel was prachtig.
Zondag 2 maart
Op zondag morgen ontbeten wij bij Fouquets. In Parijs is dat een zeer duur restaurant. De vestiging in Dubai is ook erg chique, maar goed betaalbaar. De service was echt geweldig en het ontbijt lekker. De locatie was erg mooi. We gingen daarna de Dubai Festival Mall bezichtigen en bezochten als afsluiter de Roxy cinema in de Dubai Hill Mall, waar we “Captain America, Brave new world” keken.
Maandag 3 maart terug naar Nederland
‘S-morgens ruimden we op in het appartement en pakten we de laatste bezittingen in. Jasper kwam wat vroeger thuis en gezamenlijk gingen we naar de vlakbij gelegen French bakery Dubai. Na een gezellige vroege lunch, zette hij ons af bij terminal 3 van DXB. Evengoed waren wij te vroeg. We kwamen probleemloos door de bagage incheck, paspoort controle en veiligheidscontrole. Vervolgens waren er wat minder winkeltjes dan op Schiphol. Maar uiteindelijk begon Emirates iets vroeger met boarden en vertrokken we op tijd naar Amsterdam. We landden omstreeks 19:30 uur. Dit was een half uur eerder dan gepland. Op Schiphol moesten we wel vrij lang op onze koffer wachten, waardoor de tijdswinst weer verdween. Nadat we de koffers gekregen hadden, dronken we nog een bak koffie bij Starbucks. Met de shuttle bus arriveerden we weer bij P3 lang parkeren en begon de laatste reis etappe naar huis met onze Toyota.
